Η Φύση έντυσε την καλλεπιτική γη με τα ομορφότερα χρώματά της. Απότομοι γκρεμοί, πλούσιες κοιλάδες με εκτάσεις άγριας βλάστησης αλλά και καλλιεργήσιμες εκτάσεις, συνθέτουν ένα τοπίο μοναδικής ομορφιάς.

Την όμορφη Καλλέπεια  διασχίζουν ο ποταμός Έζουσας με τους παραπόταμους του,  Αμμάτι και Κάλαμος. Ο ποταμός αυτός, κυρίως τα παλαιότερα χρόνια, ήταν «πηγή ζωής» για τους αγρότες. Στις όχθες του ποταμού, υπάρχουν ιτιές, πέυκα, κυπαρίσια και μεγάλες τρεμιθιές.

Υπάρχουν και πολλές φυσικές πηγές, οι οποίες ρέουν καθ’ όλη τη διάρκεια του χρόνου. Αυτές είναι: η πηγή του Ρήνου, του Αματιού και του Κάλαμου. Οι πηγές σε κάποιο σημείο ενώνονται και δημιουργούν το γνωστό ως ποτάμι της Καλλέπειας. Και οι τρεις χρησιμοποιούνται κυρίως κατά τους καλοκαιρινούς μήνες για την ύδρευση των φρουτόδεντρων και των λαχανικών.

Στα χωριό καλλιεργούνται κυρίως αμπέλια. Η Καλλέπεια μάλιστα είναι από τα  πρώτα αμπελουργικά χωριά της Πάφου. Επίσης, καλλιεργούνται μηλιές, λεμονιές, πορτοκαλιές, αμυγδαλιές, χαρουπιές, σιτηρά, εποχιακά λαχανικά και λιγότερο ελιές.  

Αξίζει να σημειωθεί  πως το Κοινοτικό Συμβούλιο έχει δημιουργήσει χώρους πρασίνου, συγκεκριμένα, τρία πάρκα, ένα κατασκηνωτικό χώρο, θαμνώδεις και δασώδεις βιότοπους. 

Πηγή:
Κοινοτικό Συμβούλιο

Ποίημα
Η Καλλέπεια
Αν δεν περάσεις που την Τσαν, Καλλέπειαν εν ευρίσκεις
τζιαί η Λετύμπου πον καρτζιήν, στην μέσην της μεινίσκης.
Ελιές, αμπέλια  τζι’ αθασιές, λεμόνια, πορτοκάλια
της Έζουσας ο κάμπος της, γεμώνει την ριάλια.
Έτσι η Καλλέπεια εν χωρκόν με πλούσιες κοιλάδες
τζιαί με απότομους κρεμμούς με φίνες αγριάδες.
Η βλάστηση εν φυσική, πλούσιες ποικιλίες
με δένδρα και λαχανικά σ’ ούλλες τες ηλικίες.
Φανταστική η ομορκιά, εν της Καλλέπειας τόπος
της Έζουσας ο ποταμός των χωρκανών ο κόπος.
Στου ποταμού τες όχτες του, γεμάτες με ιθκιές του
πεύκα και κυπαρίσσια του, τζι’ οι μιάλες τρεμιθκιές του.
Μυλάρκα τζιαί ο Κάλαμος, οι παραπόταμοι του
οι  λεύκες τζιαί οι σκλήδροι του, κόμα τζι’ οι άνεμοι του.
Συνθέτουσιν μιαν ομορκιάν εικόνας σε βιβλίον
τζιαί νοιώθεις δίπλα στον Θεόν, γεμάτον μεγαλείον.
Πετρόχτιστα τα σπίθκια της μαζίν με τα τζιηνούρκα
που σαν τα χτίζαν το νερόν εφέρναν με παούρκα.
Επιβλητική η Εκκλησία τ’ αγίου Γεωργίου
με δωρεές εχτίστητζεν, τζιαι με θαύμαν αΐου.
Εν τζι’ η παλιά η εκκλησιά με τους χοντρούς της τοίχους
του άη Γιώρκη έρημη, τζιαί των πουλιών τους ήχους.
Πολλά αρκοπερίστερα τζιαί τα πολλά κοράτζια
αφού φουλιάζουν στους κρεμμούς, τζιαί πίννουν εις τ’ αρκάτζια.
Οι ομορκιές τούν’ του χωρκού, πόνι παλιά χτισμένον
φέουδον στον Μεσαίωνα, με ρίζες αγιασμένον.
Οι ακακίες τζι’ οι ροθκιές του ζώννουν τους φραμούς του

Νίκος Σαββίδης